දූලි පිරි මහපාරෙ

මාත් එක්ක උඹ උන්නු

එකාලෙ.....

තාම මතකයි මිතුර

අද ඊයේ වාගෙ..

කන්න නැති වේල් වල

අත පා ගත්තු කාසිවල අගේ

උඹෙදැයි මගේදැයි

කිසිම වෙනසක් නැතිව

පෙට්ටි කඩ පෝලිමේ

එක බනිස දෙපලු කර

එක් ප්ලේන්ටියේ පොගාවා

කුස රැවටු ඒකාලේ....

නුඹ හිනැහුනා ඉතින්

මා එක්ක

වගේ වගක් නැතිවා වාගෙ...

මේ එලඹෙනා සති අන්තෙ

ඇගේ අත අරගන්න

නුඹ මැවු ඒ හීන පොදි

මේ දැන් මොහොතක කලින්

හීනයක් කර නුඹ ගියා...

සුදු අසු නොමැති මුත්

මගේ මේ සයිකලේ

ඈ හිඳවන් යන අයුරු...

කොතෙක් කීවාද නුඹ මෙමට

අද උඹ තනිවෙලා

දරකෝටු මිටියක්ව

ලැගේජයෙ ගුලිවෙලා...

හැඩකාර පෝරුව වෙනුවට

දර සෑය ඇති බලා

හෙට නුඹේ පසු පසින්

එන්ට වේදැයි නොදනිමි මිතුර..

නුඹ නොමැති

පාලු වීදියට වැඩිය

නුඹ ගිය දිහා එන්නට

හිත අදී දැන් දැන්ම

ඉතින් ආයුබෝවන් මිතුර

මම එන තෙක් ඉතින්

මගබලන්.......