1929 අප්රියෙල් මස 27 වැනි දින සියනෑ කෝරළයේ රදාවාන ග්රාමයේ දී ජෝන් අප්පුහාමි හා රණවන ආරච්චිලාගේ රොසලින්නෝනා යුවළගේ දරුවකු ලෙස මෙලොව එළිය ලැබ, රදාවානේ ප්රාථමික පාසැලෙන් මූලික අධ්යාපනය ලැබ, කිරඳිවැල මිශ්රපාඨමාලාවෙන් වැඩිදුර අධ්යාපනය ලැබූ මහගම සේකර තම උසස් අධ්යාපනය නිමා කරන ලද්දේ ... සිංහල ගුරුවරුන් සදහා වූ චිත්රකර්ම චිභාගයෙන් සමත් වීමෙනි. ඉක්බිතිව නිට්ටඹුව ගුරු අභ්යාස විද්යාලයෙන් පුහුණුව ලැබ, පුහුණු ගුරුවරයෙකු වශයෙන්තම වෘත්තීය ජීවිතය ඇරඹූ ඔහු රජයේ භාෂාව දෙපාර්තමේන්තුවේ භාෂා පරිවර්තකයකු, ගුවන්විදුලි සංස්ථාවේ වැඩසටහන්සම්පාදකයකු, රජයේ ලලිත කලා ආයතනයේ විද්යාලයේ විදුහල්පතිවරයකු හා අධ්යාපනය අමාත්යාංශයේ සෞන්දර්ය අධ්යාපනයඅංගයේ අධ්යාපන නිලධාරියකු වශයෙන් ද සේවය කළේය.
ඉතා දුර්ලභගණයේ ප්රතිභාවකින්
හෙබි සේකර නවකතාවකරුවකු, කෙටිකතාවකරුවකු, කවියකු, ගේයපද රචකයකු, ළමා කතාරචකයකු , නාට්ය රචකයකු, පරිවර්තකයකු, ශාස්ත්රීය පර්යේෂකයකු , චිත්රශිල්පියකු, කංචුක නිර්මාණශිල්පියකු හා සිනමාකරුවකුද වූයේය. ඔහු විසින් රචිතකෘතීන් බොහොමයකි. ඒවා පිළිවෙලින් මෙසේ
ය.
ධවල සේනාංකයක -1956 යන පරිවර්තනය කෘතිය ද ,පුංචි අපට කයිකතන්දර -1958, සරු පොළොවක් අපට ඇතේ - 1973, කොටි වලිගය-1990 යන ළමා කෘතීන් ද ව්යංගා ( කේ. ජයතිලක මහතා සමග ) - 1960, සක්වාලිහිණි- 1962, හෙට ඉරක්පායයි-1963, මක්නිසාදයත්- 1964, රාජතිලක ලයනල් සහ ප්රියන්ත-1967, බෝඩිම -1970, නොමියෙමි -1973 , ප්රබුද්ධ - 1977 යන කාව්යය සංග්රහයන් ද සත්දන්ත සහ තවත් නාටක -1961, මුහුදු පුත්තු ( ගුණසේන ගලප්පත්ති මහතා සමග ) - 1964, හංස ගීතය සහ වෙනත් නිර්මාණය -1985 යන නාට්ය කෘතීන් ද තුංමංහංදිය -1967, මනෝමන්දිර -1971 යන නවකතාද මහගම සේකරගේ ගීත -1972, මහගම සේකරගේ නොපළ ගීත -1984 යන ගීත සංග්රහයන් ද මහගම සේකරගේ කෙටිකතාහා චිත්ර -1981, පීතර සහ තවත් කෙටිකතා - 2007 යන කෙටිකතාව සංග්රහයන් ද තුංමංහංදිය තිර රචනය -1997 යනසිනමා තිර රචනය ද .සිංහල ගද්ය පදය නිර්මාණයන්හි රිද්ම ලක්ෂණ-2001 (තම ආචාර්ය උපාධිය නිබන්ධනය) ද වේ.
සේකර වැඩි වශයෙන් මෙරට සාහිතකාමීන් අතර ජනප්රියත්වයට හා සම්භාවනාවට පාත්රවී ඇත්තේ සුබාවිත ගේයපද රචකයකුවශයෙනි. ගුවන් විදුලි සරල ගීත ( විශේෂයෙන් ආචාර්ය පණ්ඩිත් අමරදේවයන් සමඟින් කරන ලද "මධුවන්ති" ගුවන් විදුලි සංගීතවැඩසටහන ) මෙන්ම නාට්ය - චිත්රපට ගීතද ඔහුගේ පන්හිඳෙන් රචනා වී ඇත. හෙතෙම නිරන්තරයෙන්ම ගැමිවහර , ජනකවියගුරු කොට ගනිමින් තම ගේයපද රචනා කළ බව පෙනේ. ඒවා අතර පිලේ පැදුර , ඉරට මුවාවෙන් ,
වක්කඩ ළඟ, රත්තදීප ජන්ම භූමි, දීප දීප නව-රත්තදීප, අපේ දේශයයි, සන්නාලියනේ , ඇසේ මතුවන කඳුළු බිදු ගෙන, මල ඉරබසිනා සැන්දෑ යාමේ, ගී පොතයි මී විතයි , පාළු අඳුරු නිල් අහස මමයි, ඔබේ නමින් සෑය බදිමි , ඉහළ වෙලේ ඉස්මත්තේ, වනන්තරේ වන පසුමල්, කන්ද උඩින් එන ගෝමරියේ,
නිරිදුනි මේ මහ සීගිරි කූටයේ, ගලා බසින ජලධාරාවක් සේ, ඔබ මා තුරුලේ ගී ගයනාවිට, මා මල දවසක ,
නීල කොබෙයි රෑන ඇදී වී අහුලන ඉපනැල්ලේ, බිංදු බිංදු මල් අතු අග පිපි මල්, පටු අදහස් නම් පවුරින් ලෝකය, සීතල දිය පිරිසුනිල විලයි යන ගුවන් විදුලි සරල ගීතද ඈත කදුකර හිමව් අරණේ , අන්න බලන් සඳ රන්තැටියෙන් , මුහුදු පතුලයට ඉඳලා යනනාට්ය ගීතද ඉතා ජනාදරයට පත්විය.එපමණක්ද නොව ගැටවරයෝ - 1964, සාරවිට - 1965 , ආදරයයි කරුණාවයි -- 1965,
වෙසතුරු සිරිත - 1966, දෙලොවක් අතර -- 1966, පරසතු මල් -- 1966, රන්සළු-- 1967, සත් සමුදුර -1967, බිනරමලී - 1969, තුංමංහන්දිය - 1970, වෙස්ගත්තෝ - 1970, සිහින ලොවක් - 1972 යනාදී චිත්රපටවලට සේකර විසින් රචනා කරන ලදගීතවලින් ඇතැම් ගීත සදහා සරසවි සම්මානයෙන් පවා ඔහු පිදුම් ලැබුවේ ය.
සේකරගේ නවකතා යුගල අතර සුවිශේෂී නවකතාව වන්නේ තුංමංහන්දිය - 1967 යි .තම ආත්මකථයනය වූ මෙමගින් අව්යාජගැමි දිවියේ දුක හා වේදනාවද සතුට හා සැනසීමද අතිශයින්ම සෞන්දර්යාත්මක හා මානව දයාවෙන් යුතුව විවරණය කරන්නේය. තවත් අතකින් මෙම නවකතාව අපේ ගැමි කලාකරුවාගේ ශෝකී ජීවන ගීතය වශයෙන් සැලකිය හැකිය. සේකර
විසින් තම නවකතාව 1970 දී සිනමාවට නැගීය. මෙරට සිනමා වංශකථාවේ නිර්මාණය වූ හොදම චිත්රපට විසිපහෙන් මුල්පෙලේචිත්රපටයක් වූ තුංමංහන්දිය 1971 චෙකොස්ලෝවැකියාවේ දී පවත්වන ලද ටෂ්කන්ට් චිත්රපට උළෙලේදී ඩිප්ලෝමා ( Diploma ) සහතිකය දිනා ගැනීමට සමත් විය.
තුංමංහන්දි චිත්රපටය අධ්යකෂණය කිරීමෙන් සේකර ශ්රී ලාංකේය සිනමාවේ තමාගේම නවකතාවක් සිනමාවට නැගූ පළමු ශ්රීලාංකේය අධ්යක්ෂකවරයා බවට පත්වූ අතර පළමු ආසියාතිකයාද වූයේය. ( දෙවැනි ආසියාතික සිනමාකරුවා වූයේ ඉන්දියානුශ්රේෂ්ඨ සිනමාකරු සත්යජිත් රායි [ Sathyajth Ray 1921 - 1992 ] ය. ඔහු 1977 දී තමාගේ Chess players යන නවකතාවShatranj Ke Khilari යන නමින් සිනමාවට නැගුවේය.)
1975 දී පමණ සේකර තමාගේ විශිෂ්ටතම කාව්ය සංග්රහය වන ප්රබුද්ධ
චිත්රා බාලසූරියගේ නිෂ්පාදනයක් ලෙස සිනමාවට නැගීමට සූදානම් වූ බව කියැවේ. එනමුත් ඔහුගේ දෛවය ඊට හරස් විය.
සේකරගේ අවසාන හා විශිෂ්ටතම කාව්ය සංග්රහය වනුයේ "ප්රබුද්ධ" යි . එය ප්රකාශයට පත් වන්නේ ඔහුගේ අකල් මරණයෙන් පුරාවසරක් ගතවීමෙන් ඉක්බිතිව ය. එය සමකාලීන සමාජයේ ආධ්යාත්මික පීඩනය වස්තු විෂය කොට ගැනුණකි.එහි ප්රධාන චරිතයවන ප්රබුද්ධ මාර්ගයෙන් කවියා ( එනම් සේකර ) පුද්ගල යථාර්තය විචිත්රණය කිරීමේ ප්රයත්නයක නිරත වේ.
ධනේශ්වර සමාජ ක්රමයේ බලවේග හා පීඩනය හමුවේ මනුෂ්යත්වයට අත්වන ශෝචනීය ඉරණම හා පවත්නා සමාජයට එරෙහිවසිදුවන නැගිටීම්ද
ඒ ඇසුරෙන් සිදුවෙතැයි ප්රාර්ථිත නව යුක්තිගරුක සාධාරණ සමාජය පිළිබඳ අපේක්ෂාවෙන් දැල්වුණු මනුෂ්ය ජීවිතය පිළිබඳවිචිත්රණය කෙරෙන ප්රබුද්ධ කාව්ය බස හා එහි රිද්මය ද කවිය හා සමාජ යථාර්තය ද පිළිබඳව ගතහැකි මෙරට කාව්ය සාහිත්යයේවූ විශිෂ්ටතම උදාහරණයක් ද වන්නේය.
වෙසෙසින්ම සිංහල සාහිත්යයේ නව මංපෙත් සොයා අතිදුෂ්කර ව්යායාමයක යෙදුණු සේකර බෞද්ධ දර්ශනයේ කියැවෙනමරණීය ධර්මතාවය ලොවට පසක් කර දෙමින් 1976 ජනවාරි මස
14 වැනි දින හෘදයාබාධයක් වැළඳීම හේතුවෙන් සදහටම තම දෙනෙත් පියා ගත්තේ ය.
මල ඉර බසිනා සැන්දෑ යාමයේ
ඔබගෙන් සමුගෙන මා යන්නම් ..
මහගම සේකර කවිය පිළිබඳව මෙසේ කීය.
"කවිය වූ කලී කවියාගේ ආධ්යාත්මය
මිස අනිකක් නොවේ. කවිය දේශීය වන තරමට කවිය දේශීය ගුණයෙන් යුක්ත වෙයි.කවියා සංයමයෙන් යුත්ත වන තරමට කවියෙහිසංයමය ඇති වෙයි. කවියා නිර්ව්යාජ වන තරමට කවිය නිර්ව්යාජ වෙයි."
නවකතාකරුවකු , ගේයපද රචකයකු
වූ මඩවල එස්. රත්නායක මෙසේ කියයි.
"මිනිස්කම හොදින් දැනසිටි මහගම සේකර ඒ මහඟු ගුණය තම කලා නිර්මාණ තුළින් ද මැනවින් ප්රකට කළේය."
●විශේෂ කාරණාව -------
මෙහි උපුටා දක්වන ලද ඡායාරූපවල අයිතිය මුල්ම ඡායාරූපශිල්පීන් හා පුවත් සතුවන බව කරුණාවෙන් සලකන්න.
~පූජ්ය ඇතිපොළ මංගල හිමි සහ ඡායාරූප ශිල්පීන්ට මූලික අයිතිය හිමිවේ. -
