ආගමික කතිකාවත සහ ගව ඝාතනය.

ඉස්ලාමීය නීතියෙන් අවසර දී ඇති සත්ව  ඝාතන ක්‍රම පිළිබඳව උපදෙස් ලබා දෙන ලෙසට විශේෂඥයින් සහ නීති විශාරදයින් විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද නිගමන සකස් කර මුස්ලිම්වරුන් විසින් පරිභෝජනයට සුදුසු මස් වර්ග ලබා  දිය යුතු බවය. බොහෝ මුස්ලිම් රටවල් ආනයනික මස් මත දැඩි ලෙස යැපීම සහ ඉස්ලාමීය ඉගැන්වීම්වලට අනුකූලව සතුන්  ඝාතනය කර ඇත්දැයි සොයා බැලීමේ අවශ්‍යතාව පිළිබඳව වාර්තාව ප්‍රතිචාර දක්වයි. මුස්ලිම් නොවන රටවල වෙසෙන මුස්ලිම්වරුන් සඳහා මස් පරිභෝජනය පිළිබඳ උපදෙස් ද වාර්තාව නිකුත් කරඇති අතර  ඉස්ලාමීය නීතියෙන් නියම කර ඇති සත්ව ඝාතනය පිළිබඳ පොදු මූලධර්ම පිළිබඳ කෙටි විස්තරයක් සමඟ වාර්තාව ආරම්භ වේ. මෙම නීතියේ දෙවන කොටසේ දැක්වෙන්නේ කුමන ක්‍රම වලට අවසර තිබේද යන්න සහ පැහැදිලිවම තහනම් කර ඇති බවයි. මස් පරිභෝජනය පිළිබඳ ඉස්ලාමීය තීන්දුව තුන්වන කොටසේ ආවරණය කර ඇති අතර, එය අවිවාදයෙන්ම තහනම් මස්, බහුතර මුස්ලිම් නීතිවේදීන් විසින් තහනම් යැයි සලකනු ලබන මස් සහ පරිභෝජනයට සුදුසු යැයි ඒකමතිකව සලකන සතුන් ලැයිස්තුගත කර ඇති අතර ඉතිරි කොටස් ඝාතනයට පෙර සතුන්ගේ විද්‍යුත් විශ්මය ජනක කරුණු සාකච්ඡා කරයි, සත්වයාට වේදනාව අත්විඳිය හැකිද යන්න සහ පසුව ගව ඝාතනය ඉස්ලාමීය ඉගැන්වීම් වලට අනුකූල ද යන ප්‍රශ්න කෙරෙහි විශේෂ අවධානයක් යොමු කරයි. විදුලි කම්පනයකින් පසුව සත්ව ඝාතනය ඉස්ලාමීය නීතියෙන් අවිවාදිත ලෙස අවසර දී ඇති බව වාර්තාව නිගමනය කරයි.      

ගවඝාතනය කිරීමේ ක්‍රියාවට පෙර දෙවියන් වහන්සේගේ නාමය සඳහන් කිරීම සිදු වේ. ගවඝාතනය කරන මොහොතේ දෙවියන් වහන්සේගේ නාමයට අයැදීම සමහර විට දෙවියන් වහන්සේට සියල්ල කෙරෙහි ඇති අයිතිය පිළිගැනීම සහ ඔහු සපයන පෝෂණය වෙනුවෙන් දෙවියන්ට ස්තූති කිරීම ලෙස අර්ථ දැක්වේ: එය ආහාරයක් ගනු ලබන්නේ පාපයෙන් හෝ කෑදරකමින් නොව, නොනැසී පැවතීමට හා ප්‍රශංසා කිරීමට ය අල්ලාහ්, වඩාත් පොදු ආශීර්වාදය ලෙස, බිස්මිල්ලා නොහොත් “දෙවියන්ගේ නාමයෙන්”. මෙම තත්වය තුළ "බිස්මිල්ලා අල් රාමාන් අල් රාම්" (දයාවන්ත දෙවියන්ගේ නාමයෙන්) යන වාක්‍ය ඛණ්ඩය භාවිතා කිරීම සුදුසු යැයි නොසැලකේ.

ඉස්ලාමීය සම්ප්‍රදායට අනුව, සත්වයා ගවඝාතනය කරන ස්ථානයට ගෙනැවිත් හානියක් නොවන පරිදි මෘදු ලෙස බිම තබනු ලැබේ. සත්වයාගේ හිස කිබ්ලාට මුහුණලා සිටීම සුන්නාහ් නමුත් දුරස් නොවේ. සත්වයාගේ වේදනාව දැනෙන අතර තලය අවසාන මොහොත දක්වාම සඟවා තබා ගත යුතුය. සත්ව ඝාතනය සඳහා භාවිතා කරන සාම්ප්‍රදායික ක්‍රමයට ඇතුළත් වන්නේ බෙල්ලේ ඇති විශාල ධමනි, ආහාරයට ගැනීම සහ ආමාශය සමඟ අස්ථි තලය එක් පහරකින්  කපා ගැනීමයි. ස්නායු පද්ධතියට හානියක් නොවන ලෙස සැලකිලිමත් විය යුතුය, මෙය අධික ලෙස වෙහෙසට පත්වීමට පෙර සත්වයා මියයාමට හේතු විය හැක. පිහි තලය අතුල්ලමින් සිටින විට, හිස දිරාපත් නොවිය යුතුය. රුධිරය සිඳී යන අතර සත්වයා මිය යන තුරුම එය හසුරුවන්නේ නැත. මෙය පිළිගත හැකි ක්‍රමවේදයක් වන අතර, ඊජිප්තු ෆට්වා කමිටුව එකඟ වී ඇත්තේ සතෙකුට ඉලෙක්ට්‍රෝනිකෝසිස් මගින් වේදනාවට නොගැලපෙන ලෙස හංවඩු ගසා තවමත් හලාල් විය හැකි බවයි. මෙම මාර්ගෝපදේශ එක්සත් ජනපදය තුළ භාවිතයට අවසර දීමට එක්සත් ජනපද රජය විසින් ක්‍රියාත්මක කර ඇති නීතිවලට ගරු කරයි.

සෑම සතෙකුම තනි තනිව සහ හුදෙකලා ලෙස ඝාතනය කිරීම අනිවාර්ය වේ. කුකුළු ගොවිපලක හෝ ගවතකාගාරයක, එක් සතෙකු තවත් සතෙකු ඝාතනය කරනු දැක නොගත යුතුය.

මෙම ක්‍රමය ඉස්ලාමීය නීතියට අනුකූල වේ (එය කිසිදු හරාම් ක්‍රමයකින් සත්වයා මිය නොයන බව සහතික කරයි) සහ සත්වයාගෙන් රුධිරය ඵලදායී ලෙස රුධිරය පිට කිරීමට උපකාරී වේ. මෙය වැදගත් විය හැක්කේ රුධිරය පරිභෝජනය කිරීම ඉස්ලාමයේ තහනම් කර ඇති බැවිනි. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඉස්ලාමීය බලධාරීන් විසින් ප්‍රකාශ කරනුයේ සත්වයින්ගෙන් “වැඩි ප්‍රමාණයක්” රුධිරය පිට කිරීම පමණක් අවශ්‍ය බවය.

අවි රහිත ඝාතනය කිරීම

යූ.එස්. ඩි.ඒ.එෆ් .එස්.අයි.එස් පරීක්‍ෂා කරන ලද ගව ඝාතකාගාරවල සම්මත සිරිත ලෙස බෝල්ට් තුවක්කුවකින් සත්වයා කම්පනයට පත් කිරීම ක්ෂණික මරණයට හේතු විය හැක. බොහෝ මුස්ලිම්වරු එවැනි ගව ඝාතකාන මස් හරාම් ලෙස සලකති. කෙසේ වෙතත්, සමහරු මෙය පිළිගන්නේ මරා නොදැමූ සතෙකු පූර්ණ සාමාන්‍ය ජීවිතයක් ගත කිරීම සඳහා යථා තත්ත්වයට පත්වන නිසා, සිත් ඇදගන්නා සුළු සත්වයාගේ ජීව ශක්තියට හානි නොවන අතර හලාල් ය. මෙම තර්කය ඇත්ත වශයෙන්ම, පුදුමාකාර ප්‍රතිඵලයක් ලෙස මිය යන සත්වයාට 'සම්පූර්ණ සාමාන්‍ය ජීවිතයක් ගත කිරීම' සඳහා යථා තත්වයට පත් කළ නොහැකි බැවින් පිළිගත නොහැකිය. පුදුමාකාර ලෙස 'හානියට පත් නොවූ' සතුන්ට පමණක් සම්පූර්ණ සුවය ලබා ගත හැකිය. සිත් ඇදගන්නාසුළු ක්‍රියාවලියෙන් සෑම විටම මිය යන සතුන්ගෙන් කුඩා ප්‍රතිශතයක් සෑම විටම පවතී. හලාල් ක්‍රමයට අනුව සමස්ත පුදුමාකාර ක්‍රියාවලියම අමානුෂික හා පිළිගත නොහැකි වන්නේ සතුන් සුළු පිරිසකගේ මෙම මරණ අනුපාතයයි. කෙසේ වෙතත්, නවසීලන්තයේ වාණිජ ගවඝාතනයට පෙර සියලු සතුන් මවිතයට පත්වන අතර නවසීලන්තය හලාල් මස් අපනයනය කරන ප්‍රධාන රටකි. 

මෙම ගව ඝාතකාගාරවල සැකසූ මස් “හලාල්” ප්‍රමිතියට අනුකූලද යන්න පිළිබඳව උතුරු ඇමරිකානු මුස්ලිම් ප්‍රජාව තුළ දිගින් දිගටම ප්‍රශ්න හා සංවාද පවතින්නේ මෙම හේතු නිසා ය. මෙම විවාදයේ කේන්ද්‍රය නම්, මෙම මස් ග්‍රන්ථයේ ජනතාවගේ (යුදෙව් සහ ක්‍රිස්තියානීන්ගේ) අවසර ලත් කාණ්ඩය යටතේ සුදුසුකම් ලැබිය හැකිද යන්නයි. පළමු සලකා බැලීම නම්, සම්මත ගව ඝාතකාගාරවල ක්‍රම මගින් සත්ව ඝාතනය හැර වෙනත් ආකාරයකින් මිය යා හැකිය (අධික ලෙස  මරණය).

ඉස්ලාමයට අනුව සත්ව ඝාතනයට පෙර සිත් ඇදගන්නාසුළු, නිර්වින්දනය හෝ වෙනත් ආකාරයක අවි හිත ඝාතනය ඇති කිරීම පිළිබඳව මුස්ලිම් නීතිවේදීන් සහ සාමාන්‍ය මුස්ලිම් ජනතාව අතර විවාදය දිගටම පවතී. කම්පනය අඩු වේදනාකාරී හා මාරාන්තික නොවන සහ කම්පනයකින් පසු සත්වයා පුනර්ජීවනය කළ හැකි තැනකදී හලාල් ආහාර බලධාරීන් විසින් මෑතකදී සංවර්ධනය කරන ලද අසාර්ථක-ආරක්ෂිත හිසක් පමණක් ඇති අතිවිශිෂ්ට ක්‍රමයක් භාවිතා කිරීමට අවසර දී තිබේ.   

ආගමික කථිකාවත සහ ගව ඝාතනය

හින්දු ග්‍රන්ථවල කොටසක් වන පුරාණ ග්‍රන්ථවල, පෘථිවි දේවතාවිය ගවයකුගේ ස්වරූපයෙන් සිටි අතර, මිනිසුන්ගේ යහපත සඳහා ප්‍රතිලාභී ද්‍රව්‍ය අනුප්‍රාප්තිකව කිරි දෙන ලදී, පළමු ස්වෛරීත්වයෙන් ආරම්භ වන දෙවිවරුන් විසින්: ප්‍රිතු ගවයින්ට කිරි නිපදවීම සඳහා කිරි දුන්නේය මිනිසුන්ට සාගතය අවසන් කිරීමට. හින්දු පුරාවෘත්තයේ ඇතැම් අනුවාදවල ආශ්චර්යමත් “බහුල එළදෙන” සහ “එළදෙනුන්ගේ මව” වන කමදේනු, සියලු සමෘද්ධියේ උල්පත ලෙස සැලකෙන සාමාන්‍ය පූජනීය එළදෙන නියෝජනය කරන බව විශ්වාස කෙරේ. දහනව වන ශතවර්ෂයේදී, කමදේනුගේ ස්වරූපයක් පෝස්ටර් කලාවේ නිරූපණය කරන ලද අතර එහි ඇති සියලුම ප්‍රධාන දෙවිවරුන් හා දේවතාවියන් නිරූපණය කරන ලදී.  ඉන්දියාවේ දී ජීවනෝපාය හා ආගමික පාරිශුද්ධත්වයේ ප්‍රධාන ප්‍රභවය ලෙස ගවයින් වන්දනාමාන කිරීම හා වන්දනාමාන කිරීම සම්බන්ධ ප්‍රධාන උත්සවය ගෝවාට්සා ද්වඩාෂි වන අතර, මාතෘත්වයේ සංකේතවාදය වඩාත් පැහැදිලිව පෙනෙන්නේ පූජනීය එළදෙනුන් වන කමදේනු සහ ඇගේ දියණිය නන්දිනිය වේ.

ඉස්ලාමීය නීතියේ දී ධබාහ් (ඉරානය සහ පාකිස්තානය වැනි අරාබි නොවන මුස්ලිම් රටවල ජනයා විසින් සබීහා ලෙස උච්චාරණය කරනු ලැබේ, අරාබි: dhabīḥah IPA: [ðæˈbiːħɐ], ඝාතනයතනය කරන ලද සත්වයා') යනු සියලුම නීත්‍යානුකූල හලාල් සතුන් චාරිත්‍රානුකූලව ඝාතනය කිරීමේ නියම ක්‍රමයයි. නීත්‍යානුකූල සතුන් ඝාතනය කිරීමේ මෙම ක්‍රමය සපුරාලිය යුතු කොන්දේසි කිහිපයක් තිබේ. දෙවියන්ගේ නම හෝ “දෙවියන්ගේ නාමයෙන්” (බිස්මිල්ලා) සෑම හලාල් සතෙකුම වෙන වෙනම ඝාතනය කළ පසු මස් කපන්නා විසින් කැඳවිය යුතු අතර, එය වේගවත්, ගැඹුරු කැපීමකින් උගුරේ තියුණු පිහියකින් කපා දැමිය යුතුය. සුළං නළය, ජුගුලා නහර සහ දෙපස කැරොටයිඩ් ධමනි, නමුත් කොඳු ඇට පෙළ නොවෙනස්ව පවතී. 

විශේෂයෙන් ගව ඝාතනය ඉන්දියාවේ මතභේදාත්මක මාතෘකාවක් වන්නේ හින්දු, සීක්, ජෛන හා බුද්ධාගමේ සමහර නිකායන්ට ගවයන්ගේ සම්ප්‍රදායික තත්ත්වය නිසා ගෞරවනීය හා ගෞරවනීය ජීවියෙකු වීමයි. මුස්ලිම්වරුන් විසින් පිළිගත හැකි මස් ප්‍රභවයක් ලෙස සලකන අතරම, වෙනත් වෛදික නොවන, ආබ්‍රහම් සහ සොරොස්ට්‍රියානුවාදය වැනි වෙනත් ආගම්වල අනුගාමිකයන් (සමහර සොරොස්ට්‍රියානුවන් හරක් මස් අනුභව නොකළද).  වඩාත් නිශ්චිතවම, හින්දු ආගමේ ක්‍රිෂ්ණා දෙවියන් සමඟ ඇසුරු කිරීම, ගවයන් ග්‍රාමීය ජීවනෝපායන්හි අනිවාර්ය අංගයක් ලෙස සැලකීම සහ ආර්ථික අවශ්‍යතාවයක් වැනි හේතු ගණනාවක් නිසා ගව ඝාතනය වළක්වා ඇත.  ගව ඝාතනයට විවිධ ඉන්දියානු ආගම් විසින් විරුද්ධ වී ඇත්තේ අහින්සාගේ (අවිහිංසාවාදී) ආචාර ධර්ම මූලධර්මය සහ සියලු ජීවීන්ගේ එකමුතුව පිළිබඳ විශ්වාසය නිසාය. ගව ඝාතනය එරෙහි නීති කේරළ, ගෝවා, බටහිර බෙංගාලය සහ ඊසානදිග ඉන්දියාවේ ප්‍රාන්ත හැර ඉන්දියාවේ බොහෝ ප්‍රාන්තවල ක්‍රියාත්මක වේ.

2005 ඔක්තෝබර් 26 වන දින ඉන්දියාවේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් වැදගත් තීන්දුවක් මගින් ඉන්දියාවේ විවිධ ප්‍රාන්ත රජයන් විසින් පනවන ලද ගව ඝාතන නීති වල ව්‍යවස්ථාමය වලංගුභාවය තහවුරු කරන ලදී. ඉන්දියාවේ ප්‍රාන්ත 28 න් 20 ම ගව ඝාතන හෝ විකිණීම තහනම් කරන විවිධ නීති රීති ඇත.අරුණාචාල් ප්‍රදේශ්, ඇසෑම්, ගෝවා, කේරළ, මිසෝරාම්,  නාගලන්ඩ්, ත්‍රිපුර සහ බටහිර බෙංගාලය ගව ඝාතනට කිසිදු සීමාවක් නොමැති ප්‍රාන්ත වේ. ඉන්දියාවේ පවත්නා මස් අපනයන ප්‍රතිපත්තියට අනුව හරක් මස් (ගව මස්, ගවයින් සහ පැටවාගේ මස්) අපනයනය කිරීම තහනම්ය. මස්, මළකුණුවල, මී හරකුන්ගේ අඩ මළකුණුවල අස්ථි ද තහනම් කර ඇති අතර අපනයනය කිරීමට අවසර නැත. අස්ථි රහිත මී හරකුන්, එළු, බැටළුවන් සහ කුරුල්ලන්ගේ මස් පමණක් අපනයනය සඳහා අවසර දී ඇත. අස්ථි සහිත මස් තහනම් කිරීමත් සමඟ අස්ථි රහිත මස් සඳහා පමණක් අපනයනය කිරීම සීමා කිරීම ඉන්දියානු මස්වල වෙළඳ නාම ප්‍රතිරූපයට එකතු වනු ඇතැයි ඉන්දියාව සිතයි. සත්ව මළකඳන් කල් දැමීමට පෙර අවම වශයෙන් පැය 24 ක්වත් මේරීමට ලක් වේ. අස්ථි ඉවත් කිරීමේ මෙහෙයුමේදී පසුව සිදුකරන තාප සැකසුම් පාද හා මුඛ රෝග වෛරසය විනාශ කිරීමට ප්‍රමාණවත් යැයි විශ්වාස කෙරේ.

ඉන්දියාවේ ගව ඝාතනය පාලනය කරන නීති රාජ්‍යයෙන් රාජ්‍යයට බෙහෙවින් වෙනස් ය. “සත්ව රෝග ආරක්ෂා කිරීම, ආරක්ෂා කිරීම සහ වැඩිදියුණු කිරීම, පශු වෛද්‍ය පුහුණුව සහ පුහුණුව” යනු ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ හත්වන උපලේඛනයේ 15 වන ලැයිස්තුවේ ඇතුළත් වන අතර, එයින් අදහස් වන්නේ ඝාතන සහ සංරක්ෂණය වැළැක්වීම සඳහා නීති සම්පාදනය කිරීමට ප්‍රාන්ත ව්‍යවස්ථාදායකයන්ට පූර්ණ බලතල ඇති බවයි. ගවයන්ගේ. ගවයන්ගේ වයස සහ ස්ත්‍රී පුරුෂ භාවය, අඛණ්ඩ ආර්ථික ශක්‍යතාව වැනි සාධක මත පදනම්ව නිකුත් කළ හැකි “ ගවඝාතන සුදුසු” සහතිකයක් වැනි සීමාවන් සහිතව ගවයන් ගවඝාතන කිරීමට සමහර රාජ්‍යයන් අවසර දෙයි. තවත් සමහරු ගව ඝාතනය සම්පූර්ණයෙන්ම තහනම් කරති. ප්රාන්ත කිහිපයක්. සත්ව හිංසාව වැළැක්වීමේප්‍ර තිපත්ති යටතේ ඉන්දියාව පුරා සත්ව වෙළඳපොලවල්වල ගව ඝාතනය සඳහා ගවයින් විකිණීම හා මිලදී ගැනීම තහනම් කිරීම 2017 මැයි 26 වන දින ඉන්දියානු රජයේ පරිසර අමාත්‍යාංශය විසින් භාරතීය ජනතා පක්ෂය විසින් සිදු කරන ලදී.  ඉන්දියානු  ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය  විසින් 2017 ජූලි මාසයේදී ලබා දුන් තීන්දුවේදී ගවයින් විකිණීම තහනම් කිරීම අත්හිටුවනු ලැබුවද,  හරක් මස් හා සම් කර්මාන්ත සඳහා සහනයක් ලබා දුන්නේය.

2016 එක්සත් ජනපද කෘෂිකර්ම දෙපාර්තමේන්තුවේ සමාලෝචනයට අනුව, ඉන්දියාව ලොව විශාලතම හරක් මස් අපනයනකරුවා බවට වේගයෙන් වර්ධනය වී ඇති අතර, එහි විශාල ජල මී හරක් මස් සැකසුම් කර්මාන්තය මත පදනම්ව ලෝකයේ හරක් මස් වෙළඳාමෙන් 20% ක් පමණ දායක වේ.  ඉන්දියාවේ ගව ඝාතනය මෙහෙයුම් පිළිබඳ සමීක්ෂණවලින් සනීපාරක්ෂාව සහ ආචාර ධර්ම පිළිබඳ ගැටළු වාර්තා වී ඇත. එක්සත් ජාතීන්ගේ ආහාර හා කෘෂිකර්ම සංවිධානය සහ යුරෝපා සංගමයට අනුව, ඉන්දියාව වසරකට ඒක පුද්ගල හරක් මස් පරිභෝජනය සමීක්ෂණය කළ රටවල් අතර ලෝකයේ අඩුම අගයයි. ඉන්දියාවේ වර්තමාන වෙළඳ නීති යටතේ හරක් මස් (ගව මස්, ගවයින් සහ පැටවාගේ මස්) අපනයනය කිරීම හා ආනයනය කිරීම තහනම්ය. මස්, මළකුණුවල, මී හරකුන්ගේ අඩ මළකුණුවල අස්ථි ද තහනම් කර ඇති අතර අපනයනය කිරීමට අවසර නැත. අපනයනය සඳහා අවසර ඇත්තේ මී හරකුන්ගේ (කැරබීෆ්) අස්ථි රහිත මස් පමණි.  මී හරක් මස් අපනයනය ඉන්දියාවේ හරක් මස් වෙළඳාමේ ප්‍රධාන කොටස වේ.2012 දී ඉන්දියාව හරක් මස් මෙට්‍රික් ටොන් මිලියන 3.643 ක් නිෂ්පාදනය කළ අතර එයින් මෙට්‍රික් ටොන් මිලියන 1.963 ක් දේශීය වශයෙන් පරිභෝජනය කර ඇති අතර මෙට්‍රික් ටොන් මිලියන 1.680 ක් අපනයනය කර ඇත. 2012 වාර්තාවකට අනුව, හරක් මස් නිෂ්පාදනයේ ඉන්දියාව ලෝකයේ පස්වන ස්ථානයේ ද ගෘහස්ථ පරිභෝජනයෙන් හත්වන ස්ථානයේ ද සිටී. ඉන්දියානු රජයට අනිවාර්යයෙන්ම ක්ෂුද්‍රජීව විද්‍යාත්මක හා අපනයනය කරන ලද හරක් මස් පරීක්ෂා කිරීම අවශ්‍ය වේ.

 බොහෝ පුරාණ හා මධ්‍යකාලීන හින්දු ග්‍රන්ථ වල ගව ඝාතනය ස්වේච්ඡාවෙන් නැවැත්වීම සහ නිර්මාංශත්වය ලුහුබැඳීම පිළිබඳ තර්කය විවාදයට භාජනය වේ. ධනවත් එළදෙනගේ මස් ආහාරයක් ලෙස තහනම් කිරීම සමස්ත නිර්මාංශ ආහාරයේ පළමු පියවර ලෙස සැලකේ. කිරි ගවයින් ඝාතනය නොකළ හැකි" ලෙස හැඳින්වේ. රිග්වේඩාවේ මුල් විචාරකයා වන යස්කා ගවයින් සඳහා නම් නවයක් ලබා දෙයි, පළමුවැන්න "අග්නියා" ය. හැරිස්ට අනුව, ගව වන්දනා කිරීම පිළිබඳ සාහිත්‍යය ක්‍රි.ව. 1 වන සහස්‍රයේදී සුලභ වූ අතර, ක්‍රි.ව. 1000 පමණ වන විට නිර්මාංශත්වය, හරක් මස් වලට එරෙහි තහනමක් සමඟින් පිළිගත් ප්‍රධාන ධාරාවේ හින්දු සම්ප්‍රදායක් බවට පත්විය.  මෙම ක්‍රියාව හින්දු ආගමේ විශ්වාසයන්ගෙන් ආනුභාව ලත් අතර, සියලු ජීවීන් තුළ ආත්මයක් පවතින බවත්, සියලු ආකාර ජීවීන් එකිනෙකට සම්බන්ධ වී ඇති බවත්, සියලු ජීවීන් කෙරෙහි අවිහිංසාව ඉහළම සදාචාරාත්මක වටිනාකම බවත් නිර්මාංශත්වය හින්දු සංස්කෘතියේ කොටසකි. ක්‍රිෂ්ණා දෙවියා සහ ඔහුගේ නෑදෑයින් විසින් එළදෙනුන් සමඟ සම්බන්ධ වී ඇති අතර එය එහි සිත් ඇදගන්නා සුළුය. 

වෛදික යුගයේ පුරාණ ඉන්දියාවේ ගව වන්දනාමාන නන්දිතා ක්‍රිෂ්ණාට අනුව, මෙම කාල පරිච්ඡේදය තුළ ලියන ලද ආගමික ග්‍රන්ථ මගින් සියලු ද්වීපද හා හතරැස් වර්ග කෙරෙහි අවිහිංසාව ඉල්ලා සිටි අතර බොහෝ විට ගවයකු ඝාතනය  කිරීම මිනිසෙකු ඝාතනය  කිරීම හා සමානවම බ්‍රාහ්මණයෙකු විය. නන්දිතා ක්‍රිෂ්ණා ප්‍රකාශ කළේ අතවරවේදය (ක්‍රි.පූ. 1200–1500) හි 8.3.25 ගීතය මිනිසුන්, ගවයන් සහ අශ්වයන් ඝාතනය කිරීම හෙළා දකින බවත්, ඝාතනය කරන අයට දඩුවම් කරන ලෙස අග්නි දෙවියන්ට යාච් ys ා කරන බවත්ය.  දහම් අපකීර්තියට පත් කිරීම සඳහා වෛර චින්තනයේ නියුතු සුළු පිරිසක් මාංශ අනුභවය පිළිබඳව තම දහමේ මුලාශ් රයන්හි සඳහන් වී ඇත්තේ කුමක්ද යන්න ගැන නිවැරදි දැනුමකින් තොරව උද්වේගය පමණක් පදනම් කර ගනිමින් විකෘත මතවාදයන් ඉදිරිපත් කරමින් සිටිති. ඒ නිසා මේ පිළිබඳව ඇති ආගමික මුලාශ් රයන්හි සඳහන් ක රුණු හා ආගමික විද්වතුන්ගේ අදහස් මෙමගින් ඉදිරිපත් කරන්නට අපේක්ෂා කරන්නෙමු. 

ආගමික මූලාශ්‍ර පිරික්සීමේදී පෙනී ගිය වැදගත් කරුණක් නම් කිසිම දහමක් මාංශ අනුභවය අනිවාර්ය කර නොමැති බවය. මාංශ අනුභවය පුද්ගලික කැමැත්ත හෝ අකැමැත්ත පදනම් කර ගත් චර්යාවකි. මේ අතර කිසිම ප්‍රධාන දහමක් මාංශ අනුභවය තහනම් කර ද නොමැත. මෙම කරුණු දැන ගත හැකි වන්නේ උද්වේග චින්තනය පසෙක ලා ආගමික මුලාශ් රයන් පරිශීලනය කර බැලීමෙන් පමණි. ආගමික විද්වතුන්ගේ මතද මේ සම්බන්ධව වැදගත් වෙයි. ශ්‍රීලාංකීය බහු ජන වාර්ගික හා බහු සංස්කෘතික එකක් වන අතර එක් එක් වාර්ගිකයන්ට හා සංස්කෘතීන්ට ආවේනික වූ සිරිත් විරිත් පැවතීම ස්වභාවික කරුණකි. ආහාර, ඇඳුම, ආගමික විශ්වාසයන් හා නැමදුම් රටාව, විවාහ කටයුතු, අවමංගල කටයුතු යනාදිය මේ අතුරින් වැදගත් වන අතර, මේවා එක් එක් කොටසට ආවේනික වූ සිරිත් විරිත් පිළිපදිමින් සිදු කිරීම ද ස්වභාවික දෙයකි. “මගේ පිළිවෙත නුඹ ද අනුගමනය කළ යුතු යැයි බල කිරීමට කිසිවෙකුට අයිතියක් නොමැති බව” රටේ ව්යවස්ථාවෙන් ඉදිරිපත් කොට ඇති මුලික අයිතිවාසිකම් අනුව මෙන්ම අනෙකුත් සිවිල් හා දණ්ඩ නීති සංග් රහයෙන් ද සහතික කොට ඇත. ඉස්ලාමීය ඉගැන්වීම් මේ පිළිබඳව ඉතා පැහැදි ලි ලෙස කරුණු ඉදිරිපත් කර ඇත. “දහම සම්බන්ධව බලකිරීමක් නොමැත. අයහමඟින් යහමඟ පැහැදිලිව ඇත.” (අල්-කුර්ආන් 2: 256) 4 “නුඹගේ පරමාධිපති අභිමත කළේ නම් මිහිතලය මත සිටිනා සියල්ලන්ම විශ්වාසවන්තයින් වන්නට ඉඩ තිබිණ. එබැවින් මිනිසුන් (සියල්ල) විශ්වාසවන්තයින් වන ලෙස නුඹ (මුහම්මද් නබිවරයාණනි ,) ඔවුන්ට බල කරන්නෙහි ද?” (අල්-කුර්ආන් 10:99) ලොව සිය ලු දහම් මිනිසාගේ චින්තන නිදහස සහතික කොට ඇත. අංගුත්තර නිකායේ මහා වග්ගයේ එන කාලාම සුත් රයෙන් බුදුන් වහන්සේ දේශනා ක ළේද මෙයයි. එහි කෙටි අර්ථය ඔබගේ අවධානය පිණිස පහතින් ඉදිරිපත් කර ඇත්තෙමු. බුදුන් වහන්සේ කොසොල් රට කේසපුත්ත නියම් ගමට වැඩිය අවස්ථාවේ එහි විසු කාලාමයෝ නම් වූ පිරිස උන්වහන්සේට ඉදිරිපත් කළේ ඉතා වැදගත් මෙන්ම බුද්ධිමය විමසුමකින් පැහැදිලි ක ළ යුතු බැරෑරුම් ප් රශ්නයකි. “ස්වාමීනි! කේසපුත්තයට පැමිණෙන මහන බමුණෝ තම තමන්ගේ වාද අගයමින්, අනුන්ගේ වාද හෙළා දකිති. මොවුන්ගෙන් කවරෙක් ඇත්ත කියත්ද? කවරෙක් බොරු කිය ත්ද? කවරෙක් පිළිගත යුතු ද? කවරෙක් අත්හළ යුතුද? යන විමතියෙන් අපි පසුවෙමු ”. මෙය කාලාමයන් ඉදිරිපත් කළ පැනයයි. උන් වහන්සේ එදා කාලාමයන්ට තේරුම් කර දුන් එම පර්යේෂණය කාලාමයන්ට ඉන් පසුවත් සැක විමති ඇති අවස්ථාවලදී ද බොහෝ ප්රයෝජනවත් වන්නට ඇත. එය කාලාමයන්ට පමණක් නොව සකලවිධ මුළාවීම්, රැවටීම්, අන්ධකාරවල ගිලීම් ආදියෙන් මිදී සත් යය අසත් යය වටහා ගැනීමට ඉවහල් වන අගනා පර්යේෂණයකි. එම පර්යේෂණය පහත දැක්වේ. කාලාමයෙනි, යමක ගැන සැකයක් විමතියක් ඇති වීම ස්වභාවිකය. සැකයක් ඇතිවන්නේ ද සැක කටයුතු දෙයක් ගැනමය. එවැනි සැක දුරු කරගෙන ඒ දෙය පිළි ගත යුත්තේද පිළි නොගත යුත්තේ දැයි තීරණය කර ගැනීම ඉතා වැදගත්ය. එවැනි තීරණයක් ගැනීමේදී. එය බොහෝ අවස්ථා වල අසා ඇත්තේය. එය අපගේ ඉපැරණි පරම්පරාගත සම්ප් රදාය වන්නේය. එය දුෂමාන ආරංචියක්ව පැවැත්තේය. එය ලියකියවිලිවල සඳහන්ව ඇත්තේය. එය අප උගත් ශාස්ත් රයට සරිලන්නේය, 6. එය එසේ යැයි අනුමාන වශයෙන් සිතෙන්නේය. එය අපගේ ගුරුවරයාගේ මතයද වන්නේය. එය අපගේ දෘෂ්ටියට ගැළපේ. එය තර්කානුකුලව බලන කළ මැනවයි සිතේ. එය ඉදිරිපත් කරන්නා ගරු කටයුත්තෙක් මෙන් පෙනේ, වැනි කරුණු මත පිහිටා එය පිළිගැනීමට තීරණය කළ යුතු නොවේ. “යම් දෙයක් යහපත්ය, කුසල්ය, හා නිවැරදිය යනුවෙන් ඔබටම වැටහේද, එය උතුමන් විසින් මැනවයි සම්භාවිකද, එය බොහෝ දෙනාගේ යහපත පිණිස වන්නේද, එවිට එය පිළිගෙන පිළිපදිනු. යම් දෙයක් අයහපත්ය අකුසලය හා වරදය යනු ඔබටම වැටහේද ඒ දෙය උතුමන් විසින් ද නොමැනවයි පිළිකෙව් කරන ලදද එවිට එය නොපිළිගනු.” අද අප වෛර හා ක් රෝධ චින්තනය මත පදනම් වී අන් අය වෙත දමා ගසන්නාවූ චෝදනා, මැසිවිලි, හා උද්ඝෝෂණ කෙතරම් දුරට ඉහත බුද්ධ භාෂිත දේශනය සමග සැසඳේදැයි සොයා බැලිය යුතු නොවන්නේද? මේ පිළිබඳව ඉස්ලාමීය කෝණයෙන් කරුණු විමසා බලමු. ‘නුඹලා දැන ගෙන සිටින තත්වයේ අසත් යය සම ග සත් යය නුඹලා නොපටලවවු. තවද නුඹලා සත් යය නොසඟවවු. (අල්-කුර්ආන් 2:42 ) බුහාරි හා මුස්ලිම් යන හදීස් ග් රන්ථයන්හි සඳහන් නබි වදන උපුටා පහතින් දක්වා ඇත්තෙමු. ‘නියත වශයෙන්ම සත් යය යහපත කරා මඟ පෙන්වයි. යහපත ස්වර්ගය කරා මඟ පෙන්වයි. නියත වශයෙන්ම සත් යයවාදියෙක් ලෙස අල්ලාහ් විසින් මිනිසෙකු ලියා ගනු ලබන තෙක් ඔහු සත්යය ප්‍රකාශ කරමින්ම සිටියි. නියත වශයෙන්ම අසත් යය අයහපත කරා මඟ පෙන්වයි. අයහපත නිරය කරා මඟ පෙන්වයි. නියත වශයෙන්ම මිනිසෙකු බොරුකාරයෙකු ලෙස අල්ලාහ් විසින් ලියා ගනු ලබන තෙක් ඔහු අසත් යය ප් රකාශ කරමින්ම සිටියි’ . ආගමික බහුත්වය හා ආගමික නිදහස පිළිබඳව වූ ඉස්ලාමීය ඉගැන්වීම් කෙරෙහිද අපගේ අවධානය යොමු කරමු. අන් දහම් වලට අපහාස නොකරන ලෙසද ඉස්ලාමය ඉතා පැහැදිලිව උගන්වන්නේය. “අල්ලාහ් හැර කුමන දැයක් ඔවුන් නමදින්නේද එයට නුඹලා අපහාස නොකරව්” (අල් කුර්ආන් 6:108) “(නබිවරය,) නුඹ මෙසේ පවසවු. මනුෂ් යයිනි , සැබැවින්ම නුඹගේ පරමාධිපතිගෙන් වූ සත් යය (අල්-කුර්ආනය) ඔබ වෙත පැමිණ ඇත. එබැවින් කවරෙකු (එය අනුගමනය කර) යහමඟ (තෝරා) ගන්නේ ද එහි යහ ඔහුටමය. යමෙක් නොමඟ (තෝරා) ගන්නේ ද එහි අයහ ඔහුටමය. තවද මම (නබිවරයා) ඔබව (ජනයාව) (බලකර) පාලනය කිරීමට බලයක් ඇත්තෙකු නොවන්නෙමි”. (අල්-කුර්ආන් 10:108) “සත් යය නුඹගේ පරමාධිපතිගෙන් යැයි (නබිවර ය) පවසවු. එහෙයින් කැමති අයෙකු විශ්වාස කරත්වා , කැමැති අයෙකු ප ්රතික්ෂේප කරත්වා” (අල්-කුර්ආන් 18:29) ඉස්ලාමීය සමාජ චර්යාවන් පි ළිබඳව ඇති ඉගැන්වීම් වලින් බිඳක් කෙරෙහි ද අපගේ අවධානය යොමු කරමු. “(විශ්වාසවන්තයිනි,) ඔබ නීතිගරුක වන ලෙස ද හොඳ ක්‍රියාවන් කරන ලෙස ද ඥාතීන්ට උපකාර කරන ලෙස ද අල්ලාහ් සැබැවින්ම ඔබට නියම කරන්නේය. අවමානයට ලක් වන ක ්රියාවන්, පාපයන්, අපරාධයන් ආදී දැය (ඔබ කෙරෙහි) ඔහු(අල්ලාහ්) තහනම් කරන්නේය. (මේ දැය) ඔබ මතක තබා ගත යුතු යැයි ඔහු ඔබට යහ අවවාද දෙන්නේය. ” (අල්-කුර්ආන් 16:90) “(විශ්වාසවන්තයිනි,) නීතිය අකුරටම පිළිපැදීමෙහි අල්ලාහ් වෙනුවෙන් ඔබ සාක්ෂි දරවු. මිනිසුන්ගෙන් එක් කොටසක් කෙරෙහි (ඔබ තුළ ඇති) ද්වේශය (ඔවුන්ට) අපරාධයක් කිරීමට ඔබව පො ලඹවා නොගනිවු. (කොපමණ ක් රෝධයන් තිබුණ ද) ඔබ නීතියම ක් රියාත්මක කරවු. එය බියබැතිමත්භාවයට ඉතා සමීප වන්නේය. (කුමන අවස්ථාවක දී වුවද) ඔබ අල්ලාහ්ටම බිය වවු. සැබැවින්ම අල්ලාහ් ඔබ කරන දෑ හොඳින් දන්නේය.” (අල්-කුර්ආන් 5:8) “විශ්වාසවන්තයිනි, කිසිම පිරිමියෙකුට අන් කිසිම පිරිමියෙකු සමච්චල් නොකළ යුතුය. ඔවුන් මොවුන්ට වඩා උසස් විය හැකිය. (එසේම) කිසිම ස්ත්‍රියක් අන් කිසිම ස්ත් රියකට සමච්චල් නොකළ යුතුය. ඔවුන් මොවුන්ට වඩා උසස් විය හැකිය. ඔබගෙන් අයෙකු අන් අයෙකුට අපහාස නොකළ යුතුය. (නපුරු) නම් පටබැඳීම් නොකළ යුතුය. විශ්වාස කළ පසු නපුරු නම් පටබැඳීම අති මහත් පාපයකි. ක වූරුන් හෝ (මෙයින්) ඈත් නොවුවහොත් ඔවුන් (සීමාව ඉක්මවූ) අපරාධ කරුවන් වන්නෝය. (අල් කුර්ආන් 49:11) පහත සඳහන් ශුද්ධවූ බයිබල් වාක් යය ද අපට පවසන්නේ සත් යයේ වැදගත් කමය. ‘ඔබ සත් යය අවබෝධ කරගන් නෙහිය. සත් යය ඔබ නිදහස් කරන්නේය.’ (ශුද්ධවර ජොහන් 8:32) හින්දු දහමේ උගන්වන්නේ ද සත් යය එකක් බවය. ‘ඒකම් සත්ත්’ (රිග්වේදය) අර්ථය: සත් යය එකකි. එනිසා අපි සත් යය අවබෝධ කර ගනිමු. දැනුවත් වෙමු, වෛරය, ක් රෝධය තුරන් කරමු. සාමකාමී, හා සමගියෙන් බැඳුනු මව්බිමක් ගොඩ නගමු. ඉදිරි පරපුරට සාමකාමී හා සෞභාග් යයෙන් සපිරි රටක් ගොඩ නගන්නට අවශ්‍ය අඩිතාලම දමන්නට අදම අධිෂ්ඨාන කර ගනිමු. 

මාංශ අනුභවය පිලිබඳ බෞද්ධ ඉගැන්වීම් පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයීය  පාලි විශේෂවේදී උපාධිධාරී කළුන්දෑවේ කමලසිරි හිමි විසින් ලියන ලද “නිර්මාංශ ආහාරය පිළිබඳ බෞද්ධ ස්ථාවරය” නමැති ග් රන්ථ යට එම විශ්ව විද් යාලයේ පාලි හා බෞද්ධ අංශාධිපති ආචාර්ය මුවඇටගම ඤාණානන්ද හිමි විසින් ලියන ලද පෙරවදනින් පහත සඳහන් කොටස උපුටා ඉදිරිපත් කොට ඇත්තෙමු. “ලෝකයේ සියලු ජීවීහු ආහාරය මත යැපෙති. එය සර්ව සාධාරණ ලෝක නියාමයකි. මෙම කාරණය බුද්ධ දේශනාවෙහි “සබ්බේ සත්තා ආහාරට්ඨිතිකා” යනුවෙන් කෙටියෙන් සඳහන් වේ. ආහාරය හෝ ආහාර රටාව පාරිසරික සාධක මත බෙහෙවින් රඳා පවතියි. ඒ ඒ පරිසර පද්ධතීන්හි ඊටම ආවේණික සත්ත්වයන් මෙන්ම විවිධ ගහ කොළද ඇත්තේය. මිනිසා සෙසු සත්ත්වයින්ගෙන් වෙනස් වන කාරණා අතර ප් රධාන සාධකයක් නම් ඔහු සතු විචාර බුද්ධිය පදනම් කරගෙන ක් රියා කිරීමේ හැකියාවයි. ආහාර විෂයෙහි දී මිනිසා සම්බන්ධයෙන් පාරිසරික සාධක වලට අමතරව මානසික සාධකද වැදගත් වන බව ප් රකටව පෙනෙන කරුණකි. මනුෂ් යයා තම ආහාර සකස් කර ගන්නේ ඔහුගේ ආශාව හා රුචිය ද පදනම් කරගෙනයි. එබැවින් ඔහු පාරිසරික සාධක වලට අමතරව තම සිතැඟි අනුව විවිධ දෑ ආහාරයට එක්කර ගැනීමට හුරු පුරුදු වී සිටී. ආහාරය පිළිබඳව ආගමික මග පෙන්වීමද මේ සම්බන්ධව තීන්දු තීරණ ගැනීමේදී ඉතා බලවත් ලෙස බලපාන බව අප දැක ඇත්තෙමු. ආහාර චතුර්විධ බව බුද්ධ දේශනාවයි. ඒවා නම් ඵස්සාහාර, වීඤ්ඤාණාහාර, මනෝසඤ්චේතනාහාර, හා කබලිංකාර ආහාර වශයෙනි. මේ අතර අප ආහාර වශයෙන් සාමාන් යයෙන් සලකනු ලබන්නේ කබලිංකාර ආහාරයයි. එම ආහාරය නිර්මාංශ වුවක් හෙවත් මසින් තොර වුවක් විය යුතු බව ඇතැම්හු සිතති. එය බොහෝ දෙනාගේ සාකච්ඡා සම්මන්ත් රණ වලට බඳුන් වන මාතෘකාවක් බවද පෙනේ.” මහාචාර්ය රේරුකානේ චන්දවිමල මහනාහිමි ගේ “ධර්ම විනිශ්චය ” ග් රන්ථයේ 238 වැනි පිටුවෙන් පහත සඳහන් කොටස උපුටා දක්වන්නට කැමැත්තෙමු. ප් රශ්න අංක 100: චුන්දකර්මාර පුත් රයා විසින් තථාගතයන් වහන්සේට පිළිගැන්වූ සුකරමද්දවය කුමකින් කෙසේ පිළියෙල කරන ලද්දක්ද? පිළිතුර: “සුකරමද්දවන්ති නාතිතරුනස්ස නාතිජින්නස්ස එකජෙට්ඨක සුකරස්ස පවත්තමංසං, තං කිර මුදුඤ්චෙව සිනිද්ධඤ්ච හොති තං පටියෝදාපෙත්වා සාධුකං පචාපෙත්වාති අත්ථො ” යනුවෙන් ‘සුකරමද්දවය’ යනු ඉතා ළපටි ද නොවූ ඉතා තරුණ ද නොවූ තනිව වාසය ක ළ සුකරයකුගේ මෘදු වූද, සිනිඳු වූද මසින් පිළියෙ ල කළ ආහාරයකැයි මහා පරිනිර්වාණ සුත් ර අටුවාවේ පවසා තිබේ. මෙය අටුවාචාරීන් වහන්සේ විසින් පිළිගත් මතයයි. මස් වැළඳුහ යි කීම 9 තථාගතයන් වහන්සේට අගෞරවයක යැයි සැලකු අය අතීතයෙහි ද වුහ. ඔවුන්ගෙන් ඇතමෙකු සුකරමද්දවය මෘදු වූ බතට පස්ගෝරස යොදා පිසූ ආහාරයකැයි කියන බවත් ඇතමකු තථාගතයන් වහන්සේ ගේ පිරිනිවීම සිදු නොවීම සඳහා පිළියෙ ල කළ රසායන බෙහෙතකැයි කියන බවත් පරිනිර්වාණ සුත් ර අටුවාවෙහි දක්වා තිබේ. තවත් සමහරු සුකරමද්දවය හතු වර්ගයකින් පිළියෙ ල කළ ආහාරයකැයි කියති. සුකරමද්දවය ගැන මෙසේ නානා මත පළ කරන අයට ඒවා ස්ථීර කිරීමට කිසිම සාක්ෂියක් නැත. සුකර මාංශය පහත් ආහාරයකැයි සිතා ඇතැම්හු සුකර මාංශය බුදුන් වහන්සේ වැළඳුහයි කීමට විරුද්ධ වෙති. ආහාරයෙන් සුද්ධියක් ඇති වන බව බුදුවරයන් වහන්සේලා නො වදාරන්නාහ. ඇතැම්හු බුදුවරු, රහත්හු මත්ස් යමාංශයෙන් යුක්ත ආහාර නො වළඳන්නාහයි සිතා සුකරමද්දවය මසින් පිළියෙල කළ අහරක් නො වෙතියි කියති. එය ඔවුන්ගේ මතිමාත් රයකි. බුදුන් වහන්සේ මත්ස් යමාංශ නො වළඳනා බවට පිටකත් රයෙන් සාධක නො දැක්විය හැකිය. වැළඳු බවට නම් පිටකත් රයෙන් හා අටුවාවලින් සාක්ෂ් ය දැක්විය හැකි ය.” “සුකර මද්දවය: තරුණ ඌරන්ගේ මාංශය; පැසි ඌරු මස ”. (බෞද්ධ ශබ්ද කෝෂය - 1644 වැනි පිටුව) ත්රිපිටකයේ, දීඝ නිකායේ මහා පරිනිබ්බාන සුත් රයේ කොටසද පහතින් උපුටා දක්වා ඇත්තෙමු. “කැමති තාක් භෝග නගරයෙහි විසු භාග් යවතුන් වහන්සේ ‘ආනන්ද, පාවා නුවරට යමු’ යි, බොහෝ භික්ෂුණ් සමග පාවා නුවරට වැඩ චුන්දකර්මාර පුත්‍රයාගේ අඹ උයනෙහි වසන සේක. ‘භාග් යවතුන් වහන්සේ තම අඹ උයනෙහි වසති’ යි අසා චුන්දකර්මාර පුත් ර බුදුරදුන් වෙත ගොස් වැඳ පසෙක හිඳගත්තේය. උන්වහන්සේ ධර්ම කථාවෙන් චුන්ද සතුටු කර වුහ. සතුටට පත් චුන්ද භික් ෂුසංඝයා සහිත භාග් යවතුන් වහන්සේට පසු දින දානය සඳහා ආරාධනා කළේය. උන්වහන්සේ නිහඬව එය පිළිගත් සේක. චුන්ද ඒ බව දැන වැඳ පැදකුණු කොට ගියේය. රෑ ගත වූ පසු චුන්ද සිය නිවසෙහි බොහෝ සුකරමද්දවත් ප් රණීත ආහාර පානත් පිළියෙල කරවා කල් දැන්වීය. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පෙරවරු හැඳ පෙර වූ සිවුරු පාසිවුරු ගෙන චුන්දකර්මාර පුත් රගේ ගෙට වැඩමවා පැනවූ අසුනෙහි වැඩහුන් සේක. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ: ‘චුන්ද, ඔබ පිළියෙල කළ සුකර මද්දවයෙන් මා වළඳවන්න. පිළියෙළ ක ල අනිත් කෑම් බීම් වලින් භික්ෂු සංඝයා වළඳ වන්න’ ‘එහෙමයි, ස්වාමීනි’ කියා පිළිතුරු දුන් චුන්ද කර්මාර පුත් ර ඒ අන්දමින් වැළඳ වීය. භාග් යවතුන් වහන්සේ: ‘චුන්ද, ඔබේ ඉතිරි සුකර මද්දව වළලන්න. චුන්ද, දෙවියන් සහිත මරුන් සහිත බඹුන් සහිත ලෝකයෙහි දෙව් මිනිසුන් සහිත සත්ව ප්‍රජාවෙහි තථාගතයන් වහන්සේ හැර එය අනුභව කොට දිරවිය හැකි වෙන කිසිවෙකුත් නොදකිමි’. එය පිළිගත් චුන්ද ඉතිරි සුකර මද්දව වළ දමා භාග් යවතුන් වහන්සේ වෙත අවුත් වැඳ පසෙක වා ඩි විය. භාග් යවතුන් වහන්සේ ධර්ම කථාවෙන් චුන්ද පහදවා නැගී සිටි සේක. චුන්දගේ දානය වැළඳු භාග් යවතුන් වහන්සේට දරුණු ලෝහිත පක්ඛන්දිකා රෝගය ඇති විය. මාරාන්තික දරුණු වේදනා පවතී. භාග් යවතුන් වහන්සේ සිහි නුවණින් පීඩා නොගෙන ඉවසූ සේක.  භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ‘ආනන්ද, කුසිනාරාවට යමු’ යි වදාළහ. ‘එසේය, ස්වාමීනි’ යි ආනන්ද තෙර පිළිතුරු දුන්නේය. චුන්ද කර්මාර පුත් රයාගේ දානය වළඳා බුදුරජා ණන් වහන්සේට දරුණු මාරාන්තික රෝගයක් ඇති විය කියා මා විසින් අසන ලදී. සුකරමද්දවය වැළඳු බුදුරජාණන් වහන්සේට දරුණු රෝගාබාධයක් හට ගත්තේය. විරේචන ඇතිව භාග් යවතුන් වහන්සේ ‘මම කුසිනාරාවට යන්නෙමි’ යි වදාළහ.” (ඉහතින් මහා පරිනිබ්බාන සුත් රයෙන් උපුටා දක්වන ලද කොටසින් එක් වැදගත් කරුණක් පැහැදිලි වෙයි. ශේෂ්ඨ චර්‍යාවෙන් හෙබි බුදුන් වහන්සේ තමන් වහන්සේ වෙත යහ සිතින් පිළිගන්වනු ලැබූ කිසිවක්  කිරීම නොකළ අතර මේ අනුව සුකරමද්දවය පිළිගත්තද එය අන් කිසිවෙකුට සුදුසු අහරක් නොවන බව පවසමින් ඉතිරි සුකරමද්දවය වළ දමන්නට උපදෙස් දීමෙන් අදහස් වන්නේ කුමක්ද? මෙය පැහැදිලිවම සියලු බෞද්ධයිනටම අදාළ වූ උපදෙසක් නොවන්නේද?) පාතකඩ භික්ෂු අභ්‍යාස  විද් යාලාධිපතිව වැඩ විසු රාජකීය පණ්ඩිත හේන්පිටගෙදර ඤාණසීහ මහා නාහිමි පාදයන් ගේ “ගැටලු තැන්” 11 ග් රන්ථයේ 85 වැනි පිටුවෙන් පහත සඳහන් කොටස උපුටා දක්වන්නට කැමැත්තෙමු. “කෘෂිකර්මයට මස් පිණිස සතුන් ඇති කිරීම හා බිත්තර සුල බ කිරීම ද අයත් වන බව අපි දනිමු. එසේ ම වගාව රැක ගැනීම පිණිස ගොවියාට කරන්නට සිදු වන කුඩා සතුන් විනාශ කර දැමීමේ ප් රාණ ඝාතය ගැන ද අපි දනිමු. ධීවර කර්මාන්තය එක්තරා ධනොපා යන ක්රමයක් බව ද දනිමු. මේ සියල්ලම බාහිර හැඩහුරුවෙන් තරමක වෙනසක් ඇති වුවත් එදත් අදත් මිනිසාගේ ජීවනෝපාය සලසා දීමේ මාර්ග හැටියට සැලකුණු හම්බ කිරීමේ මාර්ගයන්ය. 

අප එකිනෙකාගේ ප් රතිපත්ති පිරීම සඳහා මේ එකද ව්‍යාපාරයට බාධකයක් හැටියට සැලකිය නොහැක. බුදුන් දවස සතුන් මරන්නෝ මිනිසුන්ට මස් සැපයුහ. මහජනයා ඒ මස් මිල දී ගෙන තම තමන් පරිභෝග කළා පමණක් නොව බුදුන් ඇතුළු මහසඟනට ඒ මස් සහිත ව දානයද පිරිනැමුහ. මගේ මේ මතය ප්‍රතික්ෂේප  කරන සමහර පුද්ගලයන් සිටිය හැකිය. නමුත් මේ මගේ පිළිගැනීමයි. ඔවුන් දක්වන හේතු ප්‍රතිකර්මය උඩ ප්‍රාණ ඝාතයෙන් තොර ව වතුර ටිකක් බීමට වත් නොහැකියැයි මට අදහස් වෙයි. එය එක පැත්තක තිබේවා. මිනී මැරිලි නතර කර ගත නොහැකි තැනක මස් කෑම නතර කරන්නට බණ කියන්නට තරම් පිස්සුවක් මට වැලඳී නැත.” 

ඉඟුරුවත්තේ පියනන්ද මහා නාහිමි විසින් සකස් කරන ලද “බුදු දහමේ පැන විසඳුම්-1” නම් ග්‍රන්ථයේ 189-190 පිටු වලින් උපුටා ගත් විස්තර පහතින් දක්වා ඇත්තෙමු. 22 - ප් රශ්නය: විකිණීම සඳහා වෙළඳ පො ළෙහි තබා ඇති මස් මාංශ මිලයට ගෙන පරිභෝග කිරීම පාපයක් වේද? පිළිතුර:- “අපේ ධර්ම ග්‍රරන්ථයෙහි පව්, දශ අකුසල් යැයි අත්හ ළ යුතු කරුණු පසළොසක් පෙන්වා ඇත. එසේම ආජීවය කෙලෙසන ජීවන මාර්ග පසක් පෙන්වා ඇත.  ජීවත් වීම සඳහා මත්පැන් ආදී මදයට ප් රමාදයට හේතු වන දෑ විකිණීම, o ජීවත්වීම සඳහා මස් මාංශ වෙළඳාම් කිරීම, ජීවත් වීම සඳහා සත්ව ජීවිත වලට හානිකර වස විෂ වර්ග විකිණීම,ජීවත් වීම සඳහා කෙනෙකුගේ ජීවිතවලට හානිකර අවි ආයුධ විකිණීම,  ජීවත් වීම සඳහා සතුන් වෙළඳාම් කිරීම (මසට සතුන් විකිණීම). යන මේවා බෞද්ධයාගේ ආජීවය කිලිටි වන අදැහැමි වෙළඳාම්ය. මස් මාංශ අනුභවය පවක් වන්නේ මාංශ ලෝලත්වයෙන් අධික කෑදර කමින් පරිභෝග කලොත්ය. පලතුරු එළවලු   බුදින්නෙක් වුවද ඒවා කෑදර කමින් පරිභෝග කරයි නම් සිදු වන්නේද සිත කිලිටි වීමයි. ලෝභ දෝෂ මෝහ යන තුන අකු සල් මුලයෝය. ඒවා මුල් වීමෙන් කරන සෑම ක් රියාවක්ම සිත කිලිටි කරන්නකි. සාමාන් ය පෘතග්ජනයෙකුට දවස පුරාම ඇති වනුයේ අකුසල සිතය. එය සාමාන් ය ස්වභාවයයි. අප කෑම බීම සඳහා වෙළඳ පොළෙන් ගෙන එන දේ පිළිබඳව සිතා බැලුවහොත් නොයෙකුත් අදැහැමි ක් රම වලින් සේවකයින් ත ළා පෙ ළා නිෂ්පාදනය කරන දේවල් විය හැකිය. මහා පරිමාණ ගොවිතැන් කරන රටවල් ගොවිතැන් වලට ගොවිබිම් වලට ටොන් ගණන් වස විෂ යොදා අනන්ත කෘමීන් ක්ෂුද් ර ජීවීන් වනසා ලබා ගත් අස්වැන්නකි, අප මුදලට ගනු ලබන නිර්මාංශ ආහාර වන වී, මුං, කඩල, පරිප්පු මෙන්ම එළව ළු පලතුරු යනාදියත්. ඒ බව අද නොදන්නා කෙනෙක් නැත. එහෙත් අප එම ද්‍රව්‍යන් මිලයට ගන්නා බැවින් අවුරුදුපතා ඉල්ලුමට සරිලන සේ නිෂ්පාදකයෝ තව තවත් ඒවා නිපදවති. පාරිභෝගිකයාට එයින් පවක් වේද? මස් මාංශ සත්ව මාංශයන් බව දනිමු. ඇතැම් විට අප මැස්සෙක් මදුරුවෙක් තරම් සතෙකු හෝ නොමරන පරම අවිහිංසාවාදී අයද විය හැක. නමුත් මේ ආහාර මිලට ගන්නා කිසිවෙකුට ප් රාණ ඝාත අකුසලයක් හෝ සත්ව හිංසාවට අනුබල දීමක් සිදුනොවේ. මන්ද? අප තුළ කිසිසේත් එවන් චේතනාවන් නැති හෙයිනි. යම් හෙයකින් මස් මාංශ අනුභවය සත්ව ඝාතනයට අනුබලයක් වීමෙන් පාරිභෝග කරන්නාට පාපයක් අයත් වේ නම්, කෘමි නාශක යොදා නිපදවන සෑම   ද්‍රව්‍යක්ම පරිහරණය කරන්නාටද පාපයක් සිදුවේ. අප යම් ක් රියාවක් කිරීමේදී හටගන්නා චේතනාවයි කර්මයක් බවට පත්වන්නේ. ඒවා වැල ගිය තැන් මුල ගිය තැන් සොයා ගොස් කර්ම සෑදීමක් නම් සිදු නොවේ. අප යම් මාංශ නොවන ආහාරයක් අනුභව කිරීමේදී ඇතිවන චේතනාවට වැඩි වෙනසක් මාංශ ආහාරයක් අනුභව කිරීමේදී ඇති වේ යැයි නොපෙනේ. කෙනෙක් විසින් මර න ලද සත්වයෙකුගේ මාංශ අනුභව කිරීමට වැඩි පවක් (කෙනෙක් විසින් මරණ ලද සත්වයෙකුගේ මාංශ කෑම පවක් නම්) නුතනයෙහි අති බහුතරයක් එලවළු පළතුරු කන අයට සිදුවේ. මෙය මැදිහත්ව සිතා බලන්න. 13 බුදුන් වදාළ පෙළ දහම තු ළ සත්ව ඝාතනය පවක් ලෙස දක්වා ඇතිමුත් මාංශ අනුභවය පවක් වන බවක් වදාළ තැනක් අපි නොදුටිමු. එසේ පවක් වන්නේ නම් මුලින්ම එය පනවනුයේ භික්ෂු ණ්ටය. දෙව්දත්ගේ පඤ්ඡවරයෙන් එකකි භික්ෂුන් දිවිතෙක් මස් මාංශ වැළඳීමෙන් වැළකිය යුතුය යන්න. ඒත් ගිහියන්ට නොව පැවිද්දන්ටය. ඇරත් බුදුහු එම ඉල්ලීම් සියල්ලම ප් රතික්ෂේප කළහ. මේ පි ළිබඳ කරුණු දැකීමට නම් විනය හා සුත් ර පිටකය තරමක් හෝ කියවිය යුතුය. නමුත් අපේ බොදුනුවන් බුදුරදුන්ටත් වඩා අවිහිංසාවාදී බවක් පෙන්නුම් කළත්, අවිහිංසා බණ දේශනා කළත් පන්සිල් ටික හෝ අවංකව රකින්නෝ කී දෙනෙක් සිටිද්ද? හේතුව: සතුන් මැරීමයි. ඵලය: මස් මාංශයි. යම් ක ලෙක හේතුව නැති කළහොත් එදාට ඵලයද නැති වේ. බුද්ධ දේශනාව මැදුම් පිළිවෙතකි. කිසිම දෙයක අන්තගාමී බවෙක් ඇත්නම් ඒවා බුදු බණ නොවේ. අවිහිංසාවාදී දෙසුමක් පමණි. මේ දෙකම බෞද්ධයා තේරුම් ගත්විට ජීවත්වීම බරක් නොවේ. අත්‍යවශ්‍යම නොවන වාද භේද ඇති කරමින් බුද්ධ දේශනාවට ඌන පුරණ එක් කිරීමට වඩා අපට සමාජය දැහැමි කිරීම සඳහා ක ළ යුතු කාර්යයන් කොපමණ තිබේද? තමා ධාර්මිකව ජීවත් වෙමින් පන්සිල් රකිමින් වෙළඳප ළෙන් ගත් හෝ ගෙ නැවිත් දුන් හෝ කවර මාංශයක් වැළඳුවත් (භික්ෂුණට අකැපයයි දේශිත මාංශ හැර) එය ස්වර්ග සැපයට හෝ මොක්ෂයට බාධාවක් නොවන බවයි මගේ අදහස. ” ( “බුදු දහමේ පැන විසඳුම්-1 ” නම් ග් රන්ථයේ 189-190 පිටු). ඕස්ට් රේලියානු ජාතික ශ් රාවස්ති ධම්මික හිමි (කැලණි විශ්වවිද්‍යාලයීය  පාලි හා බෞද්ධ අධ් යයන පශ්චාත් උපාධි ආයතනයෙහි ශ්‍රාස්තපති උපාධිධාරී) විසින් ලියන ලද “Good Questions, Good Answers” නම් ඉංග් රීසි ග් රන්ථයේ සිංහල පරිවර්තනය වූ “දහම් ගැටළු” නම් පොතේ 66 -67 වැනි පිටු වලින් උපුටා ගත් තොරතුරු පහතින් දක්වා ඇත්තෙමු. (පරිවර්තක: ශ්‍රාස්තපට් විශාරද විමලසේන විතාන පතිරණ). ප් රශ්නය: බෞද්ධයන් අවශ් යයෙන්ම නිර්මාංශ ආහාර බුදින්නන් විය යුතු නොවන්නේද? පිළිතුර:- “බෞද්ධයන් අවශ් යයෙන්ම ශාක භක්ෂකයන් නොහොත් නිර්මාංශ ආහාර බුදින්නන් විය යුතු නැත. බුදුන් වහන්සේ නිර්මාංශ ආහාර පමණක් වැළඳු අයෙකු නොවූ සේක.

මූලාශ්‍රය  https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/119575/dsa49.pdf?sequence=1&isAllowed=y

               https://en.wikipedia.org/wiki/Cattle_slaughter_in_India

                                                           javascript:openWebLink('https://draft.blogger.com/blog/post/edit/8921091696434642843/4570503211869300019')